NK Masters 2021

Blijven we nu trainen?

Inmiddels is het een week geleden dat we het besluit hebben genomen om de NK Masters 2021 te verplaatsen naar 17 – 19 september 2021. Tja, en wat doe je nu als atleet? In de relaxmodus of blijf je doortrainen? Lees onderstaand het verhaal van Emiel Rombouts.

Mijn eerste herinneringen aan het FBK stadion dateert uit de zomer van 1982. Aan atletiek deed ik inmiddels vanaf mijn 7e levensjaar op de grasbaan bij Sisu Almelo, maar in dat jaar had mijn trainer Arno Körmeling mij opgegeven voor het voorprogramma tijdens de Fanny Blankers-Koen Games. Destijds liep ik door het hele land met succes bijna alleen crossloopjes tot 2.5 km. Een 1000 meter op een kunststof atletiekbaan in een stadion vol publiek? Dat zag je toen alleen op de televisie als Sebastiaan Coe of Edwin Moses weer tot ieders verbazing een nieuw record liepen. Makkie dacht ik nog voor de start, dat was het ook, hoewel we met een kopgroep van 4 jochies van 10 t/m12 jaar na iets meer dan 3 minuten al sprintend over de eindstreep vlogen. Zilver, hoe kan dat nou?

Na een pauze van 30 jaar, inmiddels getrouwd en wonende in Hengelo, wilden 2 van mijn kinderen op een sport, voetbal lag natuurlijk voor de hand. Nee, ik weet wel een veelzijdige sport, Atletiek. Na 2 of 3 trainingen gezien te hebben vanaf de tribune, in het voor mij nieuwe stadion, begon het te kriebelen en voor ik het wist trainde ik mee bij de altijd o zo gezellige, fanatieke en diverse loopgroep van Ronald Rumawatine. Nog geen 2 weken later deed ik, eigenwijs zoals altijd, al mee aan de clubkampioenschappen bij MPM. Ik vergeet nooit meer die afsluitende 1500 meter; na 300 meter dacht ik nog ik ga versnellen en laat die ‘jongkies’ allemaal mijn hakken zien, maar na 700 meter was de koek op en toen moest ik nog 2 rondjes! Het werden de gladiolen. Kon ik dit nog wel? Ik was er een dag ziek van, maar stelde mijzelf wel een doel, want die eerste 2 rondes….. Gelukkig kreeg ik binnen een jaar intensief trainen, met tips van iedere mede-loper en trainers, al behoorlijk ‘mijn eigen technieken’ en mijn oude en/of een verouderde vorm terug. Dus dacht ik waarom niet en daar was dan na 30 jaar weer een NK, dit keer bij de Masters 45+. Alweer Zilver! Niet op mijn geliefde 800 meter, maar op hoogspringen en de 400 meter horden? Mijn doel om ooit weer eens op een NK het podium te halen was eigenlijk, voordat ik het wist, al snel behaald.

Hoewel ik van nature blijkbaar een 800/1000 meter loper ben, gaat mijn hart uit naar de meerkamp. Alle atletiek onderdelen op de baan spreken mij enorm aan of het nou polsstokhoogspringen, hinkstapspringen, kogelslingeren of de 3000 meter steeple is. Terwijl we ’s winters door weer en wind het bos trotseren met tempotrainingen en piramidelopen, wat stiekem ook wel tot een van mijn favoriete trainingen behoort, is het vanaf april tot oktober altijd genieten op de baan. Oké, even terug; weer een jaar later, na nog effectiever en met veel tips van o.a. Lars en Aiko getraind te hebben, heb ik naast enkele stabiele meerkampen ook een 20-kamp (jawel boven de 10.000 punten) volbracht. Dat was voor mij wel de ultieme atletiek ervaring! De dag erna voelde ik mij fysiek net zoals die 1500 meter tijdens de clubkampioenschappen, maar mentaal was het pure euforie.

Foto tijdens 800 meter NK Masters 2015, Zierikzee.

Blijven we nu trainen?
Schuiven naar boven